Η 1η αιτία θανάτου παγκοσμίως σε νεαρές ηλικίες είναι τα τροχαία δυστυχήματα. Η χώρα μας δεν αποτελεί εξαίρεση. Οι αιτίες είναι πολλές: υπερβολική ταχύτητα, αλκοόλ, έλλειψη χρήσης ζώνης, απουσία ή μη χρήση κράνους.
Όλα τα κόμματα, που κυβέρνησαν, προσπάθησαν να μειώσουν τις πιθανότητες δυστυχήματος, ακολουθώντας τη στρατηγική και της πρόληψης και της καταστολής. Δεν θα μπούμε στη διαδικασία να μιλήσουμε για τους ελληνικούς δρόμους – σκοτώστρες και τις κακοτεχνίες ούτε για το χάλι με τα διόδια. Ούτε για την υποχρηματοδότηση από το κεντρικό κράτος, γεγονός που ισχύει και στην Πάρο.
Από πέρυσι η ΕΛΑΣ ξεκίνησε μια διαδικασία για την επιβολή προστίμων σε όλους όσοι δε φορούν κράνος. Έως τη 12η εβδομάδα εφαρμογής του μέτρου τον Σεπτέμβριο 2025, η ΕΛΑΣ συγκέντρωσε γύρω στα 828.000 ευρώ μόνο από τα κράνη. Πρώτη σε παραβάσεις η Αττική, μετά τα Ιόνια νησιά και τρίτο το Νότιο Αιγαίο.
Μόνο που το τελευταίο διάστημα, η Περιφέρεια του Νοτίου Αιγαίου έχει το θλιβερό προνόμιο να είναι 2η στις παραβάσεις για το κράνος, μετά την Αττική. Φυσικά, δεν υπάρχουν περισσότερα στοιχεία για τις εθνικότητες ή για τους παραβάτες, εξαιτίας του νόμου περί προσωπικών δεδομένων.
Η εικόνα για τους απέξω είναι θολή. Αυτό δε διευκολύνει μία κατάσταση για στοχευμένες παρεμβάσεις. Είναι σημαντικό, όμως, να ξέρει όχι μόνο η Αστυνομία αλλά να γνωρίζουν κι άλλες ειδικότητες τι συμβαίνει.
Η παράβαση του κράνους φυσικά δεν αφορά μόνο στους μοτοσικλετιστές αλλά και νέους ή ακόμη και παιδιά, που χρησιμοποιούν ηλεκτρικά ποδήλατα και πατίνια. Κι όλα αυτά ενώ τα κράνη πρέπει να αλλάζουν σχεδόν ανά πενταετία. Και καθώς οι ελεύθεροι χώροι ειδικά στις πόλεις είναι ελάχιστοι πλέον τα τροχαία δυστυχήματα δεν περιορίζονται μόνο σε μοτοσικλέτες ή ποδήλατα. Μετράμε θύματα κι από ηλεκτρικά ποδήλατα.
Το προηγούμενο διάστημα επανειλημμένα Έλληνες αστυνομικοί βρέθηκαν να συζητούν με παιδιά και αυριανούς πολίτες και για την Οδική Ασφάλεια. Το κράνος, εφόσον έχει φορεθεί σωστά και καλύπτει όλο το πρόσωπο, εφόσον οδηγούμε προσεκτικά, μειώνει κατά 30% έως 64% τις πιθανότητες να τραυματιστεί κάποιος θανάσιμα και τις πιθανότητες κατά 47% έως 74% να υποστεί κάποιος σοβαρή εγκεφαλική δυσλειτουργία, σε περίπτωση ατυχήματος.
Η χρήση κράνους δε θα έπρεπε να είναι παράβαση. Θα έπρεπε να είναι τρόπος ζωής. Και θα έπρεπε ακόμη και τα μικρά παιδιά, που κάνουν ποδήλατα να είναι εξοικειωμένα.
Πόσο κοστίζει όμως ένα καλό κράνος; Φτάνει μόνο να λέμε «φόρα κράνος»; Φτάνει να λέμε μπράβο για τα πρόστιμα, όταν οι δρόμοι εξακολουθούν να είναι παγίδες;
Το κράνος σώζει ζωές. Παλαιότερη μελέτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας έδειξε πως οι μοτοσικλέτες έχουν το θλιβερό προνόμιο του 28% των θανάτων στην άσφαλτο. Σε μία χώρα που θρηνεί διαρκώς παιδιά από δυστυχήματα με μηχανές ή ακόμη και ηλεκτρικά πατίνια ο ΦΠΑ στα κράνη πρέπει να μειωθεί κι άλλο και ει δυνατόν να μηδενιστεί. Ειδάλλως, το ενδιαφέρον για την ανθρώπινη ζωή είναι υποκριτικό.
