Με τη βοήθεια του Γιώργου Πίτα και µε το νέο του βιβλίο «Παριανός Αµπελώνας», γνωρίζουµε τον παριανό αµπελώνα, όχι µόνον ως µια σηµαντική αγροτική δραστηριότητα, και ένα ολοκληρωµένο παραγωγικό σύστηµα, που συµπεριλαµβάνει τη φύση και τα τοπία, τον αµπελουργικό πλούτο και τις ποικιλίες του, τους ακούραστους και γεµάτους σοφία αµπελουργούς, τους σηµαντικούς οινοποιούς και τα ιδιαίτερα κρασιά του νησιού, αλλά και ως ένα τµήµα της πολιτισµικής κληρονοµιάς της Πάρου.
Αλήθεια, πόσοι από τους επισκέπτες του νησιού ή ακόµη και από τους σύγχρονους Παριανούς γνωρίζουν τον παριανό αµπελώνα, την µακραίωνη ιστορία και σηµασία του για το νησί, το γεγονός ότι ήταν συνδεδεµένος εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια µε την οικονοµία και τη ζωή της καθηµερινότητας της Πάρου, ότι πριν έναν αιώνα το κρασί αποτελούσε σχεδόν µια µονοκαλλιέργεια που ξεπερνούσε τα 15.000 στρέµµατα γης και ήταν ταυτισµένος µε τη ζωή και την επιβίωση των περισσότερων Παριανών;
Το τοπίο της Πάρου και η µοναδική οµορφιά που ξετυλίγεται µπροστά µας όταν αντικρίζουµε τις πεζούλες, που µαρτυρούν αιώνες ανθρώπινου µόχθου για να καλλιεργηθεί το άγονο έδαφος, ή βλέποντας τα φυτεµένα στη σειρά αµπέλια στην ενδοχώρα που θα δώσουν τα υπέροχα παριανά κρασιά, µαρτυρούν για κάτι που κρύβεται πίσω από το σύγχρονο, πολύβουο πρόσωπο της τουριστικής Πάρου.
Κατά τη διάρκεια της ζωής του ο αµπελώνας της Πάρου πέρασε περιόδους ανάπτυξης και ύφεσης, ακµής και παρακµής, ενώ στις µέρες µας για πρώτη φορά, παρ’ όλες τις δυσοίωνες προβλέψεις για τον πρωτογενή τοµέα, αχνοφαίνεται µια αισιοδοξία που οφείλουµε να την ενισχύσουµε. ∆ιότι πιστεύουµε ότι η διατήρηση και ανάπτυξη του παριανού αµπελώνα, εκτός από σηµαντική οικονοµική δραστηριότητα και αναντικατάστατο συστατικό του Παριανού τοπίου, είναι ένας σηµαντικός παράγοντας ανάδειξης της πολιτισµικής ταυτότητας και της κοινωνικής συνοχής του νησιού.
Το βιβλίο «Παριανός Αµπελώνας» κάνει µια µεγάλη βουτιά στην ιστορία του αµπελώνα, ρίχνει άπλετο φως σε αυτόν τον «κρυµµένο» θησαυρό αποκαλύπτοντας όλες του τις πτυχές -ιστορικές, κοινωνικές, πολιτισµικές, οικονοµικές-, ώστε να του δοθεί η αξία που του αρµόζει, ενώ ταυτόχρονα τον τοποθετεί ως τη βάση ενός νέου, βιώσιµου και ποιοτικού µοντέλου ανάπτυξης για την Πάρο, που θα στηρίζεται στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και τη δηµιουργική διασύνδεση της αγροτικής παραγωγής µε την πολιτιστική κληρονοµιά, τη γαστρονοµία και τον τουρισµό.
Το βιβλίο, στην αρχή, περιλαµβάνει κεφάλαια που περιγράφουν την ιστορία του ελληνικού και του παριανού κρασιού κατά την Αρχαιότητα, τον Μεσαίωνα, την περίοδο της Οθωµανικής αυτοκρατορίας και τα νεότερα χρόνια µέχρι της µέρες µας.
Στα επόµενα κεφάλαια γίνεται µια αµπελουργική προσέγγιση, όπου περιγράφονται τα τοπία, οι τοπικές ποικιλίες, τα προϊόντα και τα τρόφιµα που παράγονται από το αµπέλι και οι ανά χρονική περίοδο καλλιεργητικές φροντίδες του, µε αποκορύφωµα τον τρύγο.
Aκολούθως γίνεται αναφορά στους «ηρωικούς δρόµους» του παριανού κρασιού, όπου περιγράφονται οι τρόποι µε τους οποίους µεταφέρονταν τα σταφύλια στα πατητήρια ή στα οινοποιεία και κατόπιν µε τα ντόπια εµπορικά καΐκια ταξίδευε σε άλλους προορισµούς της Ελλάδας ή µε τα µότορσιπ στα λιµάνια της Γαλλίας, όπου γύρω στο 1950 εξάγονταν πάνω από 3.000 τόνοι κρασί.
Στο τέλος του βιβλίου αποτυπώνεται η παραγωγική δυναµικότητα του αµπελώνα της Πάρου µε την παρουσίαση 5οινοποιείων, 4 ενδεικτικών ρακιδιών και µιας δωδεκάδας αντιπροσωπευτικών αµπελουργών.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Σάββατο 18 Ιουλίου 2026
Ανοικτό Θέατρο Λευκών 20.30
Οµιλητές: Aντώνης Αρκάς, Νανά ∆αριώτη, Μερόπη Παπαδοπούλου, Μπήλιω Τσουκαλά.
Είσοδος ελεύθερη: Θα προσφερθούν κρασιά Πάρου και θα τιµηθούν οινοποιοί, αποσταγµατοποιοί και αµπελουργοί του νησιού.
