Η περιοχή του Αγίου Φωκά, είναι μια μικρή και αμμώδη παραλία απέναντι από την Παροικιά, η οποία πήρε το όνομα της από το ομώνυμο γραφικό εκκλησάκι, που βρίσκεται εκεί.
Οι περισσότεροι έχουν συνδυαστεί αυτήν την περιοχή, στο βόρειο άκρο του κόλπου της Παροικιάς, είτε λόγω της εξαιρετικής παραλίας, είτε λόγω του φάρου που βρίσκεται εκεί, είτε λόγω των ρομαντικών γάμων στο εκκλησάκι. Ακόμα, επειδή η περιοχή είναι η πρώτη που αντικρίζει ο επισκέπτης της Πάρου στον κόλπο της Παροικιάς, είναι πολυφωτογραφημένη…
Γιατί όμως υπάρχει μία εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Φωκά, δίπλα ακριβώς από τη θάλασσα, θα αναρωτηθούν πολλοί;
Καταρχάς, ο Άγιος Φωκάς, έζησε περί τα τέλη του 1ου αιώνα μ.Χ. στη Σινώπη. Ήταν φιλόθεος και φιλόξενος, ενώ ένας μικρός κήπος του εξασφάλιζε τα προς το ζην. Μαρτύρησε επί Τραϊανού, λόγω του ότι παρέμεινε αμετακίνητος στη Χριστιανική Πίστη του. Η μνήμη του τιμάται από την εκκλησία μας στις 22 Σεπτεμβρίου. Κατά την εξέλιξη της λατρείας του στους πρώτους Βυζαντινούς χρόνους, αναπτύχθηκε και κραταιώθηκε μια έντονη πεποίθηση στους ναυτιλλόμενους, σύμφωνα με την οποίαν ο Αγ. Φωκάς θαυματουργούσε προστατεύοντας τους θαλασσινούς και τα πλοία τους.
Όπως σημειώνεται στην pempemptousia.gr: «Στο εγκώμιο του Αστερίου επισκόπου Αμασείας (περίπου 400 μ.Χ.), στο οποίο ο Φωκάς περιγράφεται ξεκάθαρα ως ναυτικός Άγιος, σωτήρας των «εν κινδύνω θαλάσσης», που κατευθύνει το καράβι και αφυπνίζει τους πηδαλιούχους όταν αυτό χρειαστεί (…). Στο ίδιο κείμενο εμφανίζονται οι ναύτες (από τον Εύξεινο Πόντο μέχρι το Αιγαίο Πέλαγος και από την Αδριατική μέχρι τον Ατλαντικό Ωκεανό) να τραγουδούν, εν πλω, άσματα αφιερωμένα στον Άγιο τους (…)».
Σημειώνουμε ακόμα, το ακόλουθο χαρακτηριστικό έθιμο της πάλαι ποτέ έντονης λαϊκής λατρείας προς τον Άγιο Φωκά. Συγκεκριμένα, οι ναυτικοί όταν συγκεντρωνόντουσαν να φάνε, έβαζαν σε ένα πιάτο και τη μερίδα του Αγίου, τον οποίον θεωρούσαν συνδαιτυμόνα («νόμος εγένετο ναύταις, Φωκάν έχειν συνεστιάτορα»), εν συνεχεία δε, ένας από τους ναύτες –εκ περιτροπής- έδινε χρήματα και «αγόραζε» τη «μερίδα» αυτή. Όταν το πλοίο έπιανε λιμάνι, το συγκεντρωμένο ποσό δινόταν στους φτωχούς της περιοχής («Τούτο η μερίς του Φωκά, πενήτων ευεργεσία»).
Επίσης, από την επισκόπηση γεωγραφικών δεδομένων και ιστορικών στοιχείων συνάγεται, ότι η «πυκνή και διάπυρος» ευλάβεια των ναυτικών του Πόντου και της ανατολικής Μεσογείου προς τον Άγιο Σωτήρα τους είχε βαθύτατες ρίζες και διήρκεσε για (περίπου εννιά) αιώνες. Όμως, η μετατροπή σε τζαμί του ιερού ναού του Αγίου Φωκά, στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σινώπη, μαζί με την άλωση της Πόλης από τους Σταυροφόρους (1204) και την άγρια εισβολή των Μογγόλων στη (νότια και κεντρική) Ρωσία (13ος αιώνας) συνέτειναν να ξεθωριάσει αρκετά ο «Μαυροθαλασσίτης» Άγιος από τη λαϊκή λατρεία των Χριστιανών της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Τέλος, οι περισσότεροι γνωρίζουν την εκκλησία ως Άγιο Φωκά, αλλά το διπλό όνομά της είναι εκκλησάκι του Άγιου Σώστη και της Ανάληψης, ενώ όλη η περιοχή του Αγίου Φωκά είναι ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και αξίζει να την περπατήσετε.
Δείτε το εκπληκτικό βίντεο του Τάκη Καραΐσκου
