Ο Ανδρέας Βαλατσάς, με εμπειρία στον κλάδο των τροφίμων, μίλησε στο Parosvoice.com για τα παλιά μπακάλικα της γειτονιάς μέχρι τις σύγχρονες, πολυσύνθετες αλυσίδες σούπερ μάρκετ με έτοιμα γεύματα, κρεοπωλεία και μανάβικα.
Ο κ. Βαλατσάς, με τη ματιά του επαγγελματία που ταξιδεύει συχνά σε Αμερική, Καναδά και Ευρώπη, μίλησε για τις μεγάλες προκλήσεις: το μεταφορικό κόστος, την υψηλή φορολογία, τη σχέση των μεγάλων αλυσίδων με την τοπική παραγωγή και την αργή αλλά σταθερή υποχώρηση του πρωτογενούς τομέα υπό το βάρος του τουριστικού μοντέλου.
Όπως εξήγησε, τα πρώτα σούπερ μάρκετ στην Πάρο δεν ήταν τίποτε άλλο από «μεγάλα μπακάλικα». «Πούλαγαν αυτά που πούλαγε ο Ζήκος στην ταινία «Της κακομοίρας».
Δεν πούλαγαν ψωμί, δεν πούλαγαν κρέας, δεν πούλαγαν μαναβική. Μόνο τυράκια και είδη παντοπωλείου», θυμάται.
Σύμφωνα με τον κ. Βαλατσά, η μεγάλη ανάπτυξη των σούπερ μάρκετ σε πανελλαδικό επίπεδο ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990.
Η Πάρος ακολούθησε με κάποια καθυστέρηση, αλλά σήμερα φιλοξενεί σχεδόν όλες τις μεγάλες αθηναϊκές αλυσίδες, καθώς και τον Μασούτη από τη Θεσσαλονίκη. Μάλιστα, όπως ανέφερε, αναμένεται σύντομα και η άφιξη της Lidl, την οποία χαρακτήρισε ως «μια διαφορετική αλυσίδα, με λόγο ύπαρξης και ενδιαφέρον για τον κόσμο».
Ωστόσο, το μεγάλο άλμα για την τοπική αγορά, σύμφωνα με τον ίδιο, ήρθε πριν από ένα δύο χρόνια με το εταιρικό κατάστημα της ΑΒ Βασιλόπουλος, το οποίο έφερε για πρώτη φορά μια πιο «αθηναϊκή» εικόνα με ανταγωνιστικές τιμές.
Αλλά η πραγματική τομή έγινε «πρόσφατα» –όπως είπε– με τον Σκλαβενίτη, όταν η αλυσίδα ανέλαβε δύο καταστήματα που λειτουργούσαν ως franchise επί σειρά ετών.
Το έτοιμο φαγητό: Μια παγκόσμια τάση που φτάνει στην Πάρο
Ένα από τα κεντρικά θέματα της συνέντευξης ήταν η στροφή των καταναλωτών προς το έτοιμο γεύμα.
Ο κ. Βαλατσάς, εξήγησε ότι «η ζωή έχει γίνει πιο γρήγορη. Οι περισσότεροι δουλεύουν, χρόνος δεν υπάρχει ούτε για μαγειρική.
Ο ίδιος θυμήθηκε ότι ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 (1985-86) είχε δει τον Σπύρο Σκλαβενίτη να τοποθετεί ψητό κοτόπουλο στην είσοδο ενός καταστήματος στην Καλλιθέα.
Σήμερα, όπως περιέγραψε, ολόκληρα ράφια είναι αφιερωμένα στο έτοιμο φαγητό.
Τοπικά προϊόντα: Ευκαιρία ή ουτοπία;
Σημαντικό μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε στη στήριξη της τοπικής παραγωγής.
Ο κ. Βαλατσάς υποστήριξε ότι η αλυσίδα Σκλαβενίτης, είναι αυτή που στηρίζει τους περισσότερους μικρούς παραγωγούς σε όλη τη χώρα.
Σύμφωνα με τον ίδιο στην Πάρο υπάρχουν ήδη τουλάχιστον τέσσερις παραγωγοί που θα μπουν στα ράφια του Σκλαβενίτη.
Ωστόσο, ο κ. Βαλατσάς δεν έκρυψε τον σκεπτικισμό του για το μέλλον του πρωτογενούς τομέα στην Πάρο. Θύμισε ότι το νησί είχε κάποτε 2.500 μοσχάρια ενώ σήμερα δεν έχει ούτε 500.
«Το καλύτερο κριθάρι στην Ελλάδα το έβγαζε η Πάρος και η Μύκονος. Η ΦΙΞ έπαιρνε όλο το κριθάρι. Τώρα, δεν υπάρχουν χωράφια, υπάρχουν οικόπεδα». Αν και υπάρχουν εξαιρέσεις η γενική εικόνα είναι απογοητευτική.
