Το νέο Περιφερειακό Πολυδύναμο Ιατρείο Αντιπάρου, είναι ένα πρωτοποριακό έργο, ως προς τη σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Εγκαινιάστηκε σχετικά αθόρυβα στις αρχές Απριλίου. Η «Φωνή της Πάρου» συνομίλησε με τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου Αντιπάρου, Σωτήρη Σκούρτη, ο οποίος είναι γιατρός στο νησί, και με τον Κωνσταντίνο Λαμπαδάριο, πρόεδρο του Συλλόγου Διαφύλαξης Αντιπάρου (Antiparos Preservation Society).
Τι υποστηρίζει ο κ. Σκούρτης
Ο γιατρός, Σ. Σκούρτης, μας είπε: «Έχουμε ήδη ένα δίμηνο λειτουργίας. Οι πρώτες εντυπώσεις είναι καλές. Το ιατρείο αναβαθμίζει εξαιρετικά την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Ακόμη, έχουμε ζητήματα που πρέπει να λύσουμε, σε ό,τι αφορά π.χ. το γρήγορο ίντερνετ, κάποια χωροταξικά ζητήματα κλπ. Όμως, πλέον, λειτουργούμε σ’ ένα χώρο, ο οποίος ήδη μας δίνει μεγάλη ευκολία για να δουλέψουμε με όρεξη».
Σημειώνουμε ότι τι νέο ιατρείο βρίσκεται σ’ ένα παλιό οίκημα του δήμου Αντιπάρου, το οποίο ανακαινίστηκε πλήρως. Περιβάλλεται από έναν όμορφο κήπο, έχει άνετους χώρους αναμονής, δύο γραφεία – χώρους εξέτασης για τους γιατρούς: Άννα Γεωργίου και Σωτήρη Σκούρτη και μια αίθουσα επειγόντων περιστατικών με δυο κλίνες.
Συνεχίζοντας ο κ. Σκούρτης, είπε: «Υπηρετώ στην Αντίπαρο από το 2004 και έχω δει το νησί να μεταβάλλεται. Έχει αυξηθεί ο μόνιμος και εποχικός πληθυσμός. Υπάρχει έντονη τουριστική πίεση και αντίστοιχη αύξηση της πολυπλοκότητας των περιστατικών. Οι παλιές μας εγκαταστάσεις, παρά τη συνεχή προσπάθεια του προσωπικού είχαν φτάσει στα λειτουργικά τους όρια.
Η ιδέα για το νέο ιατρείο γεννήθηκε πριν τρία χρόνια περίπου. Εξαρχής ήταν σαφές, ότι ένα τέτοιο εγχείρημα δε θα μπορούσε να προχωρήσει μονοδιάστατα. Χρειάστηκε σύμπραξη τριών βασικών πυλώνων: του δήμου Αντιπάρου, που στήριξε το όραμα και παραχώρησε το κτίριο, του Συλλόγου Διαφύλαξης Αντιπάρου, που οργάνωσε και συντόνισε τους δωρητές και του προσωπικού του ιατρείου, που βοήθησε στον σχεδιασμό, με βάση την πραγματική καθημερινή λειτουργία και τις ανάγκες των ασθενών. Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε και η συνδρομή του Συλλόγου Εθελοντών Διασωστών Αντιπάρου, ο οποίος έχει καθοριστικό ρόλο στην επιχειρησιακή υποστήριξη, στις διακομιδές και στην άμεση ανταπόκριση σε επείγοντα περιστατικά. Η συμβολή του είναι δομική για τη λειτουργία της νησιωτικής υγειονομικής αλυσίδας», είπε ο κ. Σκούρτης.
Τι είπε ο κ. Λαμπαδάριος
Προκειμένου να μάθουμε περισσότερα για τη σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, μιλήσαμε με τον Κωνσταντίνο Λαμπαδάριο, πρόεδρο του Συλλόγου Διαφύλαξης Αντιπάρου:
«Ο σκοπός του συλλόγου είναι να βοηθήσει όσο μπορεί την τοπική κοινωνία. Να υλοποιήσουμε κάποια έργα (κυρίως υποδομών). Η αλήθεια είναι, ότι όταν προσπαθείς να κάνεις τέτοιου τύπου έργα στην Ελλάδα, χρειάζεται χρόνος. Οπότε εμείς ερχόμαστε ως ένας καταλύτης κατά κάποιο τρόπο, βοηθώντας το δήμο να κάνει κάποια έργα και να υποστηρίξει κάποιες δράσεις. Για το νέο ιατρείο, καταρχάς, ο δήμος έκανε όλες τις ενέργειες που έπρεπε, για να είναι στην κυριότητά του. Στη συνέχεια μας έδωσαν οι γιατροί κατευθύνσεις (Γεωργίου, Σκούρτης). Με την εμπειρία που έχουν εμείς κάναμε όλες τις ενέργειες που χρειαζόταν για την προμήθεια του εξοπλισμού. Συντονίσαμε τη δράση της ανακατασκευής, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Νομίζω τα καταφέραμε αρκετά γρήγορα, κάναμε εννιά μήνες στην ουσία.
Έτσι, πλέον, έχουμε ένα όμορφο – σύγχρονο ιατρείο για τους κατοίκους του νησιού. Είχαμε μία εξαιρετική συνεργασία με τον δήμο. Η αλήθεια είναι, ότι χωρίς τον συγκεκριμένο δήμαρχο και τους συγκεκριμένους γιατρούς, κάτι τέτοιο δε θα ήταν δυνατό. Νομίζω πολλές φορές έχει προσπαθήσει κάποια ιδιωτική πρωτοβουλία να συνεργαστεί με τη δημοτική αρχή και σε άλλα νησιά, χωρίς μεγάλη επιτυχία. Εδώ καταφέραμε με απόλυτη αρμονία και συνεργασία να φέρουμε εις πέρας αυτό το έργο».
Ο κ. Σκούρτης συμπλήρωσε ότι ήδη ρωτούν από άλλα νησιά, πώς ακριβώς στήθηκε το νέο ιατρείο.
Το νέο ιατρείο
Το νέο ιατρείο δεν είναι απλά ένας νέος χώρος. Ο οργανωμένος χώρος των επειγόντων περιστατικών και οι διακριτοί χώροι εξέτασης, σημαίνουν πως η ροή των ασθενών είναι καλύτερη και ο χρόνος ανταπόκρισης μικρότερος.
«Σε ένα νησιωτικό περιβάλλον, όπου ο χρόνος μέχρι τη διακομιδή είναι κρίσιμος παράγοντας, η δυνατότητα σταθεροποίησης ενός ασθενή με επάρκεια μπορεί να παίξει τεράστιο ρόλο. Ο εξοπλισμός επιτρέπει πιο ολοκληρωμένη αρχική αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών, αν και το ουσιαστικότερο στοιχείο δεν είναι τα μέσα αλλά η δυνατότητα πιο ασφαλούς διαχείρισης του ασθενή, μέχρι την τελική νοσοκομειακή φροντίδα», δηλώνει ο κ. Σκούρτης.
Στην ερώτηση, αν επαρκούν τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους οι γιατροί για να ανταποκριθούν στις ανάγκες που υπάρχουν, η απάντηση του κ. Σκούρτη είναι αποκαλυπτική: «Όχι και δεν θα επαρκούν ποτέ. Ούτε εδώ, ούτε στην Πάρο. Υπάρχει μια σταθερή αντίφαση στη νησιωτική ιατρική, γιατί έχει σχεδιαστεί για να καλύψει ένα πληθυσμό και τελικά τους καλοκαιρινούς μήνες, πρέπει να καλύψει έναν άλλο πληθυσμό, πολλαπλάσιο του αρχικού σχεδίου.
Μαζί με τον πληθυσμό, πολλαπλασιάζονται και τα επείγοντα περιστατικά. Δεν υπάρχει δομή σε πανελλήνιο επίπεδο, που να έχει σχεδιαστεί για τέτοια δραματική αύξηση του πληθυσμού. Όλο αυτό δημιουργεί μεγάλη πίεση στο σύστημα. Υπάρχει σοβαρή υποστελέχωση, σε ιατρικό, νοσοκομειακό και επικουρικό προσωπικό. Όπως ξέρετε, είμαστε σ’ ένα νησί στο οποίο χωρίς ΕΚΑΒ, το ρόλο του διασώστη έχει η Ομάδα Διάσωσης που είναι εθελοντική και ο οδηγός του ασθενοφόρου. Έχω ζήσει εποχές (πριν γίνει ο σύλλογος των εθελοντών), που έπρεπε να μεταφέρουμε ασθενείς εμείς με ένα ασθενοφόρο του δήμου, που το οδηγούσε ένας οδηγός απορριμματοφόρου.
Οι ελλείψεις που έχουμε, δεν περιορίζονται μόνο στους καλοκαιρινούς μήνες. Στην Αντίπαρο λείπει ένας παιδίατρος. Κατά την γνώμη μου με στην Πάρο πρέπει να κινηθούμε προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός μικρού νοσοκομείου, με μονάδα αίματος και τεχνητού νεφρού, με αναισθησιολόγο και χειρουργό. Το ετήσιο κόστος των πλωτών διακομιδών είναι σχεδόν επταψήφιο και προφανώς, με τμήμα αυτού του ποσού, θα μπορούσε να στηθεί μια τοπική δομή, έτσι ώστε να μην είναι απαραίτητες τόσες διακομιδές. Η άλλη λύση είναι να συνεχίσουμε με τη δομή που έχουμε τώρα στην Πάρο, η οποία όμως, εμφανώς, δεν επαρκεί. Σ’ έναν ιδανικό κόσμο στην Αντίπαρο θα ήθελα και τρίτο γιατρό, δύο αγροτικούς γιατρούς, έναν παιδίατρο, γραμματέα, νοσηλεύτρια στην απογευματινή και βραδινή βάρδια και διασώστες σε τρεις βάρδιες. Ουτοπικό σενάριο βέβαια», υποστήριξε ο κ. Σκούρτης.
Γιάννης Μακρογιαννέλης
