Στον κυκλαδικό πολιτισμό συναντούμε απεικονίσεις χταποδιών σε πανάρχαια αγγεία κι αυτό είναι μια απόδειξη του πόσο γνωστό και αγαπητό ήταν πάντοτε το χταπόδι στα νησιά μας.
Στο πέρασμα των αιώνων έγινε σημαντικό έδεσμα κι ο τρόπος συντήρησής του και παρασκευής του παραμένει εδώ και αιώνες ένας στην Πάρο!
Ξεκινάμε (αν το αλιεύσουμε εμείς), με το να το χτυπάμε και να το τρίβουμε στα βράχια πολλές φορές και ενδιάμεσα να το βουτάμε στη θάλασσα. Χρειάζεται πολλά χτυπήματα και σύμφωνα με τους έμπειρους της υπόθεσης… τα χτυπήματα στα βράχια πρέπει να είναι 80! Πώς θα καταλάβεις όμως αν το χταπόδι σου είναι καλά χτυπημένο; Απλά τραβάς τα πλοκάμια ανά δυο κι αν εύκολα σχίζεται ανάμεσα, τότε είναι σωστά χτυπημένο. Αλλιώς συνεχίζεις να το χτυπάς…
Αργότερα του ρίχνουμε λίγο ξύδι και το στεγνώνουμε στον ήλιο (περίπου 3 με 5 ώρες, ανάλογα το μέγεθός του), ώστε, χωρίς καμία υγρασία, να μπορεί να αποθηκεύεται και να διατηρείται για πολλούς μήνες. Όταν κρεμάσουμε το χταπόδι στον ήλιο το προφυλάσσουμε από τα έντομα με τουλπάνι. Όταν αφυδατωθεί και πάρει ροδαλό χρώμα κόβονται τα πλοκάμια του και το ψήνουμε για ελάχιστο χρόνο στα κάρβουνα. Αυτό είναι όλο! Μ’ αυτόν τον τρόπο το λιόκαυτο χταπόδι της Πάρου είναι ο θαλασσινός μεζές που λατρεύουν όλοι.
Χρήσιμες συμβουλές
– Όση ώρα ψήνετε το λιαστό χταπόδι στη σχάρα δεν το γυρίζετε συνέχεια πάνω στη φωτιά. Μια δυο φορές είναι αρκετές για ψηθεί σωστά. Δε θέλει συχνό γύρισμα γιατί δε θα κάνει τραγανή κρούστα.
– Δε λαδώνουμε ποτέ ένα χταπόδι που θα μπει στη σχάρα. Μην κάντε αυτό το «έγκλημα». Απλά πρέπει η σχάρα να είναι καθαρή από λίπη και αρκετά καυτή.
– Δεν αλατίζουμε ποτέ ένα φρέσκο λιαστό χταπόδι. Με το στέγνωμα στον ήλιο επειδή χάνει τα υγρά του γίνεται αρκετά πιο αλμυρό απ’ ότι είναι αρχικά.
– Δε χρειάζεται μυρωδικά. Όλα είναι περιττά σ’ ένα λιαστό χταπόδι στη σχάρα. Απολαύστε το σκέτο ή με λίγες σταγόνες λεμόνι.
– Δε βάζουμε ποτέ λάδι σε ένα λιαστό χταπόδι ψημένο στα κάρβουνα. Είναι περιττό!
Προσοχή: Αυτός ο υπέροχος μεζές θέλει συνοδεία παριανής παγωμένης σούμας και παρέα!
